Już w 1883 r. cmentarz „Mater Dolorosa I” był w większej części zapełniony, dlatego zdecydowano się na otwarcie „Mater Dolorosa II”. Brama tego drugiego cmentarza została wykonana dopiero w 1934 r., a ogrodzenie w 1936 r. Na „Mater Dolorosa II” początkowo planowano umieścić wielkie grobowce rodzinne. Dzieci miały być grzebane na „Mater Dolorosa I”. Później zaczęto jednak wznosić duże grobowce rodzinne na „Mater Dolorosa I”. Po 1945 r. cmentarz został ogromnie zdewastowany. Usunięto większość niemieckich pomników i nagrobków. W latach 60-tych próbowano wydać decyzję o całkowitej likwidacji cmentarza. Obecnie jest użytkowany jako cmentarz parafii św. Trójcy.
Cmentarze „Mater Dolorosa I” i „Mater Dolorosa II” są przedzielone terenem, na którym kiedyś znajdowało się niewielkie boisko sportowe, a także przejście do ulicy Piekarskiej, wzdłuż którego powstał zakład kamieniarski. Przy samym przejściu na ul. Piekarską znajduje się wybudowany w 1920 r. dom mieszkalny należący do toruńskiego kupca Hermanna Sopporta.
